سنگ مرمریت

دسته بندی سنگ به سنگ مرمریت و سنگ غیر مرمریت شاید بتواند وسیع ترین طیف را از لحاظ مواد تشکیل دهنده، تشکیل دهد. در این نوع از انواع سنگ ساختمانی که کاملا ً توسط بازار شناخته شده است، ازسنگ های آهکی تا ماسه سنگ ها قرار دارند. بعضی از آنها جزء دسته سنگ های رسوبی و بعضی سنگ های دگرگونی محسوب می شوند.

آن دسته از مرمریت ها که جزء ماسه سنگ ها محسوب می شوند به طور معمول از دانه های کوارتز تشکیل شده اند و به وسیله مواد سیمانی به هم متصل شده اند که با درشت شدن دانه ها به « کنگلومرا » تبدیل می شوند. این قطعات ریز و درشت توسط ماده دیگری که نقش سیمان را بازی می کند بهم می چسبند.

قسمتی دیگر از مرمریت ها، سنگ های آهکی هستند. این مرمریت ها همیشه لایه لایه اند لذا گاهی مرمریت ها سنگ آهک ریزدانه نیز نامیده می شوند. این سنگ ها غالباً درزه یا رگه دارند و بیش از سنگ های نوع ماسه سنگ، در آبهای سطحی قابل انحلال اند.

سنگ های آهکی معمولا سخت نیستند، در حالیکه سنگ آهکهای متراکم معمولا سخت و انواع متخلخل آن سست هستند. انواع مختلف سنگ آهک متراکم سخت، دارای جذب آب پایین و کمتر از دو درصد هستند اما در انواع دیگر با چگالی کمتر که به عنوان انواع سنگ ساختمانی نیز قابل استفاده اند، جذب آب بیشتری نیز دیده شده است یعنی حدود چهار تا دوازده درصد که اصطلاحاً به آنها –لایم استون- می گویند.

بهترین نوع سنگ مرمریت

 

کاربری سنگ مرمریت در فضای خارجی

نوع ترکیب کانی ها و اجزاء تشکیل دهنده مرمریت ها طوری است که اکثراً سریع دچار هوازدگی در سطح و عمق می شوند و به همین دلیل مصرف این سنگ ها در فضای آزاد پیشنهاد نمی شود چرا که در مدت زمان کمی ابتدا سطح آن دچار هوازدگی می شود و سپس با نفوذ آب در رگه های این سنگ ها شاهد خوردگی و حل شدن آهک های کناری درزها خواهیم بود.
هنگام یخ زدگی و افزایش حجم، کم کم نمای آن دچار ترک های عمیق می شود. مرمریت هایی که از جنس سنگ آهک هستند ابتدا، با فرآیند حل شدن هوا زده می شوند. تأثیر باران یا آبهای سطحی ممکن است، کند و تدریجی رخ دهد ولی حتماً رخ می دهد.
پس در مجموع استفاده از انواع سنگ ساختمانی مرمریت برای فضای خارجی مناسب نیست مگر با 2 شرط:

 

۱- سنگ مرمریت بسیار ضخیم باشد. یعنی ضخامتی بیش از چهار سانتیمتر داشته باشد، آن هم در سنگ های مرمریت سیلیسی و محکم این ضخامت باعث عدم نفوذ آب و خوردگی سنگ و موجب تأخیر نفوذ در تَرَکهای عمیق میشود.

۲- سطح سنگ مرمریت ساب خورده نباشد. مثلا ً تیشه ای یا بادبر باشد و یا به هر روش دیگر غیر براق باشد. در اینصورت چنانچه حتی سطح سنگ دچار هوازدگی شد این هوازدگی به علت غیر صاف و غیر براق بودن سنگ ساختمانی مرمریت ، چندان به چشم نمی آید.

یکی از اشتباهات رایج در استفاده از سنگ مرمریت همین استفاده نامناسب آن در فضاهای خارجی است. اشتباهی که همه ما بارها آن را دیده ایم.

 

کاربری سنگ مرمریت در فضای داخلی

محل جولان سنگ مرمریت به محض ورود به ساختمان از بدنه لابی، کف، راه پله، کف واحدها شروع می شود و مأموریتش را در فضای بسته به خوبی انجام می دهد. انواع رنگها به خصوص کرم استخوانی، رنگ های سبز، قرمز، قهوه ای، بژ، سیاه، خاکستری و تقریباً هر رنگی در سنگ مرمریت ها پیدا می شود.

کاربرد سنگ مرمریت در ساختمان

غیر از تنوع رنگ، زیبا ترین نقشها را هم می توانید روی سنگ های مرمریت پیدا کنید. این خاصیت به همراه ساب پذیری مناسب، باعث شده سنگ مرمریت برای فضای داخلی پیشنهادی بهینه، به معنای واقعی باشد. چرا که در فضای داخلی سرما وگرما، برف و باران، تهاجم مواد خورنده، سایش و ضربه جدی وجود ندارد؛ در عوض کارکرد رنگ و معماری گرم و خودمانی در فضای داخلی بسیار مطلوب است.
برای کف راه پله و فضاهای مشاع لازم است از سنگ مرمریت های محکمتر و مقاومتری استفاده کرد.

 

همینطور اگر برای قسمتهای عمومی یک بیمارستان یا یک فضای عمومی در حال انتخاب سنگ ساختمانی مرمریت هستیم، باید به این مسأله توجه جدی داشته باشیم

در هر صورت با وجود تمام معایب وارد به سنگ های مرمریت، به راحتی نمی توان از خیر آنها گذشت. مثلاً سنگ مرمریت کرم استخوانی دهبید یکی از انتخاب های زیبا و عموم پسند است. از مهمترین سنگ های مرمریت ایران می توان به سنگ های زیر اشاره کرد:
 

اطلاعات بیشتر در رابطه با سنگ های ساختمانی